سیارات منظومه شمسی
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
سیاره کیوان به واسطه حلقه هایی که اطراف آن را فرا گرفته اند، مشهور است. این حلقه ها بیشتر از یخ، سنگ و غبار تشکیل شده اند. یک گردش کامل کیوان به دور خورشید حدود 29.5 سال زمینی طول می کشد. کیوان دارای 62 ماه شناخته شده است و یکی از آنها به اندازه ای بزرگ است که دارای اتمسفر مختص به خود است. این تنها نمونه در نوع خود در منظومه شمسی محسوب می شود.
برچسب:
نویسنده: حمید حیدری
اورانوس به عنوان یک غول یخی شناخته می شود و تنها سیاره در منظومه شمسی است که از نام یک خدای یونانی به جای یک نام رومی بهره می برد. اوانوس اندکی کمتر از 3 میلیارد مایل از خورشید فاصله دارد و حول یک محور موازی گردش می کند. این به معنای آن است که هر قطب اورانوس روزها و شب هایی که 42 سال زمینی طول می کشند را تجربه می کنند. از نظر فاصله، اورانوس هفتمین سیاره از خورشید محسوب می شود اما دارای سردترین اتمسفر با دمای منفی 350 درجه فارنهایت (176.7 درجه سلسیوس) است.
برچسب:
نویسنده: حمید حیدری
نپتون نام خود را از خدای دریا در روم باستان گرفته است و دورترین سیاره به خورشید محسوب می شود. نپتون در سال 1989 توسط کاوشگر فضایی ویجر 2 مشاهده شد. این کاوشگر فضایی 12 سال پیش از آن تاریخ توسط ناسا پرتاب شده بود. نپتون نخستین سیاره ای بود که به واسطه پیش بینی های ریاضی به جای مشاهده مستقیم کشف شد. «الکسیس بووارد»، فضانورد، متوجه اختلافی در مدار اورانوس شد که خیلی زود با حضور نپتون توضیح داده شد.
برچسب:
نویسنده: حمید حیدری
منظومه خورشیدی یا منظومه شمسی ناحیهای در فضا با مرکزیت خورشید است که سیارهها، قمرها و تمام دیگر اجرام آن ناحیه تحت تاثیر مستقیم نیروی گرانش خورشید بهدور آن میچرخند و کموبیش از نور خورشید تاثیر میپذیرند. این منظومه، جزء بسیار کوچکی از کهکشان غولپیکر راه شیری محسوب میشود و البته تنها منظومه عالم نیست. کیهان میلیاردها منظومه ستارهای (stellar system) دارد که منظومه شمسی (solar system) تنها یکی از آنهاست.
برچسب:
نویسنده: حمید حیدری
منظومه شمسی نواحی مختلفی دارد که شماری از آنها اهمیت خاصی دارند. خورشید، نقطه مرکزی منظومه شمسی است. تمام اجرام منظومه تحت تاثیر نیروی گرانش یا جاذبه خورشید هستند. طبیعتا هرچه از خورشید دورتر شویم، اثر نور و جاذبه خورشید نیز کاهش مییابد اما حتی دورترین نواحی منظومه شمسی نیز باز از جاذبه و نور خورشید تا حدی تاثیر میپذیرند. برخی از نواحی مهم منظومه شمسی چنین هستند: کمربند سیارکی : حلقهای متشکل از میلیونها سیارک ریز و درشت است که بین مدار مریخ و مشتری
برچسب:
نویسنده: حمید حیدری
ت رتیب و محل چینش سیارهها و دیگر اجرام منظومه شمسی متاثر از نحوه شکلگیری منظومه شمسی است. سیارههای منظومه شمسی بهدو نوع سنگی و گازی تقسیم میشوند. اوایل پیدایش منظومه شمسی تودههای سنگ و غبار چون سنگینتر بودند نزدیکتر به خورشید باقی ماندند و تدریجا بههم پیوستند و نهایتا سیارههای سنگی یعنی «عطارد» و «زهره» و «زمین» و «مریخ» را شکل دادند. اما تودههایی که جنسشان از گاز، یخ یا مایع بود، به نواحی دورتر منظومه شمسی رانده شدند.
برچسب:
نویسنده: حمید حیدری
حدود ۴.۶ میلیارد سال پیش، بخشی از گازها و غبارهای پراکنده در فضا تدریجا بههم پیوستند و سرانجام به توده عظیم یا نوعی سحابی تبدیل شدند که اصطلاحا بهآن ابر مولکولی میگویند. هرچه این توده متراکمتر و جرم آن بیشتر میشد، طبیعتا گرانش یا جاذبه مرکزی آن نیز افزایش مییافت و مواد بیشتری را جذب خود میکرد و این روند همچنان ادامه مییافت. با افزایش فشار و تراکم، دمای مرکزی ابر مولکولی نیز بیشتر میشد. با افزایش مداوم فشار و دما در مرکز توده سرانجام همجوشی
برچسب:
نویسنده: حمید حیدری
پرسش: منظومه خورشیدی یا منظومه شمسی چیست و چگونه تشکیل شده است؟ حدود ۴.۶ میلیارد سال پیش با تولد خورشید، منظومه شمسی نیز پدید آمد. منظومه شمسی ناحیهای از فضای گسترده کیهان است که در آن ناحیه، تمام سیارهها و دیگر اجرام، تحت تاثیر جاذبه یا گرانش قدرتمند خورشید، حول آن در گردش هستند و متناسب با فاصلهشان از نور خورشید تاثیر میپذیرند. این منظومه فقط یک ستاره دارد که همان خورشید است. اما ۸ سیاره، ۲۱۱ قمر (تاکنون) و هزاران سیاره کوتوله و میلیونها سیارک حول
برچسب:
نویسنده: حمید حیدری
همانطور که گفتیم، منظومه شمسی حاوی اجرام آسمانی مختلفی است که ویژگیها، ترکیبات، اندازه و رفتار آنها با هم فرق دارد. برخی از اجسام و اجرام آسمانی موجود در منظومه شمسی چنین هستند: ستاره (خورشید) : خورشید تنها ستاره منظومه شمسی است. جالب است بدانیم که برخی از منظومههای ستارهای عالم، دو ستاره مرکزی دارند اما منظومه ما تکستارهای است. سیاره : منظومه ما ۸ سیاره دارد که نام آن ها بهترتیب فاصلهشان از خورشید چنین است: عطارد، زهره، زمین، مریخ، زحل، مشتری،
برچسب:
نویسنده: حمید حیدری
منظومه شمسی فقط یک ستاره دارد و آن خورشید است. این توپ درخشان ۴.۵ میلیارد سال عمر داشته و از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده است. خورشید در فاصله حدودا ۱۵۰ میلیون کیلومتر از زمین، در مرکز منظومه شمسی قرار گرفته است و بدون انرژی آن، حیات در سیاره ما وجود نداشت. خورشید بزرگترین جرم منظومه شمسی محسوب میشود، به طوری که اگر بخواهیم حجم آن را پر کنیم به تعداد ۱.۳ میلیون سیاره زمین نیاز داریم! گرانش بسیار زیاد خورشید موجب میشود اجرام منظومه شمسی کنار هم نگه داشته
برچسب:
نویسنده: حمید حیدری